بایگانیِ دستهٔ ‘استالمن’

فکر کنید نشسته اید در جمعی مثلا و بحثی سیاسی می کنید و ناگهان کسی از دوستان یا آشنایان یا کسی که نمی توانید خیلی تند و خشن سرش داد بزنید و مجبورید با لبخند جوابش را بدهید، بی مقدمه اعتراض کند که «آزادی یعنی چه؟ مگر ما آزاد نیستیم؟ من هر وقت دلم بخواد میرم بیرون و خرید میکنم و تو پارک قدم میزنم و … و برمیگردم خونه. امنیت خیلی مهمه و اینها!» بعد فشار خونت بزند بالا و بخواهی تندی کنی که آزادی به این ابتذال که می فرمایید نیست ولی نتوانی چون هم زن است و هم از آشنایان ولی از اون تو – و دقیقا توی توی خودت – بسوزی که درس خوانده‌ی مملکت و این طرز تفکر؟

این وسط فکرت برود سراغ کسانی که وقتی در باره‌ی آزادی در نرم‌افزار حرف میزدی پابرهنه می پرند وسط که مگر در ویندوز آزاد نیستیم؟ هر فیلمی دلمان بخواهد می بینیم و هر موزیکی بخواهیم گوش میدهیم و الی اخر! و آخ که چه شباهتی

گمانم قشر وسیعی از مردم ما هنوز تعریف درستی از آزادی ندارند و اگر هم تعریفی برای خودشان دست و پا کرده اند منظورشان بی بند و باری جنسی و گرفتن دست دوست دختر در خیابان و این حرفهاست! اول باید آزادی را برای اینها تعریف کرد بعد ازشان توقع داشت. بعد بهشان سرکوفت زد و بعد برای ساندیسی شدنشان ایراد گرفت که البته من سراغ دارم جاهایی که کباب هم دادن همان روز 9 دی معروف! به جان RMS قسم

راستی توجه کرده اید یک سیستم بسته سیاسی چقدر شبیه همین ویندوز ژیگول خودمان می باشد؟ اجازه انگولک نمیدهد لکن وقتی قسمتیش خراب شد بهترین روش موجود نصب دوباره آن است! یعنی انقلاب تنها راه درست اصلاح یک سیستم بسته است خاصه آنکه حوصله ور رفتن با اشکالات و خواندن و مطالعه هم نداشته باشید که اغلب نداریم و نداشته ایم قبلا هم!

بگذریم اما نگفته نماند که سیاست ما گنو/لینوکس ما و گنو/لینوکس ما، سیاست ماست!

=-=-=-=-=
Powered by Blogilo

بامزه است ولی توی وبلاگ یکی از رفقا ( + ) فهمیدم که آقای rms را میشود نصب کرد! البته چون اینجا هویتش مجازی میشود طبیعتا اسمش میشود vrms پس برای نصبش باید تایپ کرد:
apt-get install vrms

اما این بسته چکار میکنه؟ خوب از خود لینوکس میپرسم:
man vrms

جواب میده:

 This program began as an attempt to create a «virtual Richard M. Stallman» for Debian GNU/Linux
This  program  analyzes the currently-installed package list on a Debian GNU/Linux system, and reports the non-free and contrib packages that are currently installed to stdout

خوب برم اجراش کنم. توی ترمینال تایپ میکنم: vrms
نتیجه این شد البته آخرش:

amin@debian:~/Desktop$ vrms
               Non-free packages installed on debian
rar                       Archiver for .rar files

  1 non-free packages, 0.0% of 2388 installed packages
  8 contrib packages, 0.3% of 2388 installed packages

نه انگار وضعم خوبه 😀 شما چطور؟!
پ ن:از شر این بسته ی rar خلاص بشم میشه فایل های rar رو باز کرد آیا یا راهی نداره؟!

Powered by ScribeFire.

1: اتفاق امروز ساده اما جالب بود.
گمانم به اشتباه ولی به هر حال از طرف یکی دعوت شدم به اتاقی در فرندفید که به موضوع جالب startup یا  نحوه ی استارت زدن شرکتی اینترنتی  اختصاص داشت! (  Startup Success )
اولین چیزی که به ذهنم رسید، حتما پژمان عزیز بود و لاغیر! این مسئله هم البته چندان پیچیده نیست با توجه به پست های سلسله واری که پژمان در مورد startup نوشته و می نویسه!
اما وبلاگی(TechBurner ) که از این اتاق بهش رسیدم اونقدر جالب بوده که ساعتی رو صرف خوندش کنم. این وبلاگ رو باید جدی گرفت! چرا؟ برای اینکه به نظر میرسه به تمام جنبه های startup توجه داره. به طور مثال این پست خوب رو ببینید: Dealing with startup stress
جالب ِ نه؟

2: استالمن به شدت به Cloud computing حمله کرد!

نظر شما چیه؟ آیا حذف نرم افزارها و وبی کردن اونها، علاوه بر نکات مثبتی که داره، نکته ی منفی ای نداره؟ بحث حریم خصوصی و امنیت اطلاعات چی؟

بحث مربوطه در فرندفید ( + )

پ ن: جدا اگه شما بودید چه تیتری انتخاب می کردید؟

by Bradley M. Kuhn and Richard M. Stallman

«دوست داشتن آزادی، دوست داشتن دیگران است، دوست داشتن قدرت دوست داشتن خودمان.»

«William Hazlitt»

در حرکت نرم افزارهای آزاد ما بر آزادی کاربران نرم افزار پافشاری می کنیم. ما دیدگاه خود را با دقت به آزادی های ضروری که برای یک زندگی خوب لازم هستند و اجازه دادن به برنامه های ضروری برای بهره بردن از کمک های دوستانه ی دیگران، تنظیم کرده ایم.
ضوابط ما برای نرم افزارهای آزاد تضمین کننده ی آزادی هایی است که یک کاربر نرم افزار احتیاج دارد، لذا آنها می توانند در یک اجتماع مشارکت کنند.

ما همچنین به آزادی برنامه نویسان نیز پافشاری می کنیم همانطوری که برای کاربران عمل میکنیم. ما آزادی را آنگونه که برای خودمان می خواهیم، برای شما نیز می خواهیم.اما مسئله این است که نرم افزارهایی که استفاده می کنیم توسط بقیه نوشته شده اند. در نتیجه این خواسته در حالی است که ما از نرم افزارهای نوشته شده توسط دیگران استفاده می کنیم نه وقتی که از کدهای نوشته شده ی خودمان بهره می بریم! ما آزادی را برای همه می خواهیم، چه برنامه نویسان، چه مشارکت کنندگان و چه بقیه.

وقتی ما می گوییم آزادی، از «آزادی برای انتخاب لایسنس(جواز) جهت برنامه ای که نوشته اید» دفاع نمی کنیم. ما این را رد می کنیم زیرا این نیز یک  صورت از قدرت است نه آزادی!
افق این تشخیص بسیار وخیم است! آزادی قادر است تا به طور کلی بر روی شما تاثیر بگذارد در حالی که قدرت قادر است بر روی دیگران تاثیر بیشتری بگذارد!

اگر ما قدرت را با آزادی اشتباه بگیریم، در راه آزادی شکست خورده ایم.

نرم افزارهای تجاری تمرینی از قدرت هستند.امروز، قانون کپی رایت، به صاحبان نرم افزار قدرت میدهد، لذا آنها با استفاده از این قدرت، قوانین را برای تحمیل(اعمال نفوذ) به بقیه انتخاب می کنند.
وقتی کاربران از آزادی تعریف شده که نرم افزار آزاد را توصیف می کند، بی بهره باشند، در این صورت نمی توانند بپرسند نرم افزار چکار می کند، قادر به شناسایی راههای نفوذ نیستند، نمی توانند ویروس ها و کرمها را کنترل کنند، نمی فهمند کدام اطلاعات محرمانه و شخصی گزارش داده می شود،اگر خرابی رخ بدهد، نمی توانند آن را تعمیر کنند بلکه باید منتظر صاحبان نرم افزار باشند تا از قدرتشان برای تعمیرش استفاده کنند!!! اگر فهمیدن اینکه برای رفع این مشکل به چه چیزی نیاز است، آسان نباشد، به همان وضعیت قناعت خواهند کرد. آنها برای رفع این مشکل نمی توانند به یکدیگر کمک کنند!

صاحبان نرم افزارهای تجاری اغلب به فکر تجارت اند. ما در حرکت نرم افزارهای آزاد مخالف تجارت نیستیم بلکه ما دیده ایم که چه اتفاقی می افتد وقتی نرم افزارهای تجاری، «آزادی» دارند برای تحمیل قواعد مستبدانه ی خود به کاربرانشان.
مایکروسافت یک نمونه ی آشکار از چگونگی منع آزادی های کاربران است که می تواند منجر به آسیب های مستقیم بشود اما این تنها نمونه نیست!

بحث هایی که در مورد حقوق و قوانین نرم افزارها میشود، بیشتر بر روی علایق برنامه نویسان متمرکز است، افراد معدودی در جهان که به طور مرتب برنامه می نویسند و تعداد کمتری که صاحبان نرم افزارهای تجاری هستند اما جهان پیشرفته ی امروزی به برنامه ها نیاز دارد.، بنابراین صاحبان نرم افزارها هم اکنون طرز زندگی ما، تجارت ما، ارتباطات ما و سرگرمی ما را کنترل می کنند.
مباحث اخلاقی و سیاسی تنها شامل شعار آزادی انتخاب(تنها برای توسعه دهندگان نرم افزار) نخواهد بود.

پروفسور Lawrence Lessig (از دانشکده ی حقوق استنفورد) توضیح میدهد، اگر کد یک قانون باشد، سوال اساسی اینگونه مطرح می شود:کدهایی که شما استفاده می کنید توسط چه کسانی کنترل می شوند، شما یا عده ی دیگری به عنوان گروه نخبه و ممتاز؟ ما معتقد هستیم که شما حق کنترل نرم افزارها را دارید و دادن این حق کنترل از اهداف حرکت نرم افزارهای آزاد است.

ما اعتقاد داریم شما باید بتوانید تصمیم بگیرید که چگونه از نرم افزارها استفاده کنید نه آنگونه که قوانین امروزه می گویند! قانون کپی رایت فعلی، ما را(صاحبان نرم افزار را ) در جایگاه بالاتری نسبت به کاربران دیگر قرار میدهد چه آن را بخواهیم و چه نخواهیم!

پاسخ اخلاقی به چنین جایگاهی این است که آزادی های هر کاربر را به او گوشزد بکنیم(داد بزنیم!)

عینا همان طور که لوایح قانونی تمرینی هستند برای قدرت دولت ها تا از آزادی های تک تک شهروندان محافظت کنند.
قانون GNU GPL برای همین است.این قانون آزادی کاربران برای استفاده از برنامه ها را تضمین میکند. وقتی شما بدین گونه خودتان را از دیگران محافظت می کنید، دیگر چه کسی می تواند تصمیمات شما را کنترل کند.

اغلب کاربران درک می کنند که کد، قانون است و این قانون برای ایجاد حس شایستگی آزاد بودنشان می آید، آنها همچنین اهمیت آزادی ای را که ما برایش ایستادگی می کنیم درک خواهند کرد همانطور که اغلب کاربران از ارزشهای عملی آزادی نرم افزاری که ما توسعه می دهیم، قدردانی می کنند.

This essay is published in Free Software, Free Society: The Selected Essays of Richard M. Stallman

توضیح:کپی لغت به لغت این مقاله و انتشار آن با/بدون کسب اجازه و درج لینک آزاد است به شرطی که این قید در انتهای مقاله ذکر شود.

قسمت اول را اگر نخوانده اید ، به اینجا بروید !

اما این شما هستید که میتوانید به این واقعیت دست پیدا کنید. من تنها میتوانم اینها را بگویم اما قادر نیستم رنگ حقیقت را به آنها بزنم !
ما باید با هم و به طور جمعی کار کنیم تا آزادی و دموکراسی را برای کاربران به ارمغان بیاوریم.
و این آزادی و دموکراسی ضرورتی است که باید نمودی عینی در دیگر زمینه های زندگی ما پیدا کند.
در حال حاضر در ایالات متحده بعضی از بزرگترین سرویس دهنده های اینترنت ایمیل ها را سانسور میکنند!
سازمان بزرگی به نام truth out برای ایمیل هایی که به کاربرانش در یاهو ، هات میل و وب TV میفرستد بلوکه شده است. آنها این کار را برای بیش از یک هفته انجام دادند در حالی که شکایات زیادی از کاربران انجمن فوق به همان سرویس ها ارسال میشد! ظاهرا این سرویس ها فکر میکردند که اعضای این سازمان(انجمن) از حد مجاز سخن گفتن (که همان سرویس ها مراقبت میکردند) فراتر رفته اند !
تمام اشکال آزادی که ما به آنها احترام میگذاریم ، وقتی به حوضه ی کامپیوتر میرویم تغییر شکل میدهند. ما باید دوباره این آزادی ها را بشناسیم بطوریکه بتوانیم در دنیای دیجیتال به آنها تکیه کنیم . ضروری ترین بخش از این آزادی ها این است که نرم افزارهای ما باید تحت کنترل ما باشند.

هیچ کسی نمی خواهد برنامه نویس بشود ، هیچ کسی نمیخواهد به شخصه یاد بگیرد که چطور میشود در سورس کدها دستکاری کرد! اما در دنیایی که نرم افزارهای شما برای شما آزاد باشند، اگر شما احساس نیاز داشته باشید، به کسی مقداری مزد بدهید تا این تغییرات را اعمال کند.اگر واقعا ضروری باشد میتوانید یقیه ی مثلا پسرعمو یا دخترخاله ! خودتان را بگیرید و او را وادار کنید تا این تغییرات را اعمال کند.همچنین میتوانید به دیگر کاربران کمک کنید و یافته هایتان را به اشتراک بگذارید.
میلیون ها برنامه نویس و کاربر عادی وجود دارند که قادرند ایت تغییرات را در کدها اعمال کنند و اگر شما به فرض برنامه ای خراب داشته باشید میتوانید به کمک یکی ازآنها آن را تصحیح کنید و این همان مزیت آزادی است که چه برنامه نویس و چه هر فرد عادی از آن بهره می برد.
آزادی برای همکاری است . آزادی برای بدست گرفتن کنترل زندگی شخصیمان به دست خودمان است.
هر دوی این گروها (کاربران و برنامه نویسان) مخالف تصمیات یکجانبه وغیرقابل تغییر صاحبان  نرم افزارهای دیکتاتورگونه هستند!

نرم افزارهای آزاد ارتباط تنگاتنگی با دانشگاهها و در حقیقت با تمام مدارس در هر سطحی دارد،چراکه نرم افزارهای ازاد از آموزش و پروش حمایت میکند در حالیکه نرم افزارهای تجاری آموزش را ممنوع میدانند.هیچ نسبتی بین آموزش و نرم افزار اختصاصی نیست،حتی در اخلاق !
کد منبع و روشهای نرم افزار آزاد بخشی از علون بشری است.هدف هر مدرسه ای آموزش علوم بشری است.نرم افزارهای اختصاصی به علوم بشر اختصاص ندارند،چرا که دانشی سری و محدود شده هستند و مدارس اجازه و دسترسی به این علوم نخواهند داشت.مدارس باید این نرم افزارهای اختصاصی محدود کننده را از محیط خود دورکنند ، نه برای صرفه جویی در پول که این صرفه جویی مزیت آشکار استفاده از نرم افزارهای آزاد است(آنهم برای مدیران این مدارس نه دانش آموزان !)
که به دلایلی کاملا اخلاقی.
به عنوان مثال چرا صاحبان نرم افزارهای اختصاصی سعی میکنند با دادن تخفیف یا کپی هایی رایگان از نرم افزارهای خود ، آنها را به مدیران و دانش آموزان تحمیل کنند؟
فکر میکنید مایکروسافت با دادن تخفیف برای ارايه ی ویستا به دانشگاهها چه هدفی دارد ؟ آموزشی؟
معلوم است که نه،بلکه مایکروسافت و شرکت های مشابه آن آرزو دارند دانشگاه را به وسیله ای برای وابسته کردن جامعه به خود مبدل کنند.
آنها این تصور را دارند که نرم افزارهایشان را به مدارس بدهند تا دانش آموزان با یاد گرفتن آنها ،به همان شرکت ها وابسته شوند( مترجم: و در نتیجه جامعه و در نهایت حکومت وابسته خواهد شد ، همان اتفاقی که در کشور ما افتاده و دوره های موسوم به ICDL یکی از نشانه های این وابستگی است!)
آنها در حقیقت نوعی وابستگی را توسعه میدهند.مطمئن باشید که بعد از فراغت از تحصیل این دانش آموزان ، مایکروسافت و شرکت های مشابه همان نرم افزارها را حتی با تخفیف در اختیارهمان دانش آموز نخواهند گذاشت ! در حقیقت شرکت هایی که این دانش آموز را شکل داده اند(مهارتهایش را ) نرم افزاری رایگان در اختیارش نمیگذارند(کپی نرم افزار)، فلذا توسعه دهندگان نرم افزار بر مدرسه فشار میاورند و سپس بر جامعه و آن دانش آموز را در چاه فرو میبرند(مترجم :نبودن قانون کپی رایت در کشور شاید مانع فهم این بند از جملات شود.به یاد داشته باشید که همه قادر نیستند این نرم افزارها را خریداری کنند حتی در کشورهای توسعه یافته !)
این چیزی نیست که مدارس بخواهند که انجامش بدهند.این هدف مغایر با اهداف مدارس است ، که همانا ساختن جامعه ای قوی ،توانا،مستقل و آزاد است.
مدارس باید دانش اموزان را شهروندانی قوی،مستقل،توانا و آزاد تربیت کند و این یعنی آموزش نرم افزارهای آزاد ، نه نرم افزارهای تجاری.لذا هیچ کلاسی در این دانشگاه نباید از این نرم افزارها استفاده کند.
برای آنهایی که برنامه نویسانی قوی هستند،دلایل فراوان دیگری وجود دارد که چرا باید مدارس نرم افزارهای آزاد را آموزش بدهند.زیرا وقتی سن آنها به بیش از ۱۳ سال میرسد،آنها شیفته ی نرم افزارها میشوند و سعی میکنند تا هر اطلاعاتی در مورد اجزای کامپیوتر و سیستم عاملشان را فرابگیرند و لذا خواهند پرسید این چگونه کار میکند؟ و اگر نرم افزار تجاری باشد،معلم خواهد گفت «متاسفم،این یک رازه و تو نمیتونی اون رو پیدا کنی!» لذا هیچ چیزی برای آموزش نیست.
اما اگر نرم افزار آزاد باشد،معلم میتواند موضوعات اساسی را ذکر کند و سپس بگوید «اینجا کد منبعش را می توانی ببینی ، آنرا مطالعه کن تا متوجه بشوی» و این برنامه نویسان همه ی کد منبع را مطالعه میکنند چرا که شیفته ی آن شده اند و در این روش مسئله ی مهم دیگری هم می آموزند:چگونه نرم افزاری خوب بنویسند.
آنها نیازی ندارند که فکر کنند چگونه برنامه بنویسند، چراکه برنامه نویسی برای آنها آشکار است اگرچه نوشتن کدها خود یک داستان سخت و طولانی است.شما میتوانید آن را با مطالعه ی کدهای بیشتر و همچنین نوشتن هزاران خط کد یاد بگیرید.تنها نرم افزارهای آزاد این مزیت را به همراه میاورند.
اما یک دلیل ویژه هم وجود دارد ،برای آنکه شهروندانی خوب تربیت کنیم.شما میبینید که مدارس باید تربیت کنند نه فعالیت و نه تنها مهارت ها را باید آموزش بدهند بلکه باید روح سالم را به روان دانش آموزان بدمند و از آنها انسانهایی متعهد و مفید حتی برای همسایگانشان بسازند.لذا هر کلاسی در هر سطحی باید این قانون را اجرا کند:«دانش آموزان،اگر شما در کلاس نرم افزاری ساختید،نباید آن را فقط برای خود نگه دارید،بلکه باید آن را برای همه ی کلاس کپی کنید !!! (مترجم:با روح ایرانی کلا مشکل دارد این جمله ! 😀 )
به هر حال مدارس قوانین خود را دارند واین فقط یک مثال بود! پس هر مدرسه ای باید نرم افزارهای آزاد را تهیه کند وبا این کار علوم بشری را گسترش بدهد و مشوقی باشد برای آنهایی که هدفی جز کمک به بشریت ندارند.
هر مدرسه ای باید به جنبش نرم افزارهای آزاد بپیوندد و من به شما میگویم ، کدام یک از شما که برخی استادید باهوش دانشگاه هستید یا کارمندید و یا دانشجو ، برای کمک به همدیگر در جهت حرکت این دانشگاه به سمت نرم افزارهای آزاد، کاملا آزاد، و در طی چند سال حاضر است؟ بله چند سال طول خواهد کشید تا پله به پله به هدف رسیم.دانشگاههی دیگر این کار را انجام داده اند یا در حال انجامش هستند . شما میتوانید این کار را بکنید.شما تنها باید کم کاری را رها کنید تا هر چه بیشتر و یبشتر در چاه فرو نروید.
برای کسانی از شما که علاقه مند است ، بعد از ترک سالن و انجام تشریفات ، بنده چیزهای مختلفی ازنرم افزارهای آزاد ارائه خواهم داد که ممکن است مورد علاقه ی شما باشد!همچنین شما میتوانید با رجوع به سایت fsf.org و عضویت ، از این نهاد حمایت کنید برای اطلاعات یبشتر در مورد جنبش نرم افزارهای آزاد و سیستم عامل گنو ( GNU operating system ) به سایت gnu.org مراجعه کنید.
با تشکر.
«کپی لغت به لغت و انتشار این مطلب در تمام جهان آزاد است بدون هیچ حق تالیفی درهیچ رسانه ای.لطفا در پایانِ کپی های خود این بند را اضافه کنید»

Monday 15 October 2007
The transcription was done by Alessandro Rubini, I just published it
پنجشنبه ۸ نوامبر ۲۰۰۷
ترجمه به فارسی توسط امین محمدی

منبع: Richard Stallman, honorary degree speech, Pavia 2007

Powered by ScribeFire.

دانشگاه pavia در ایتالیا اخیرا شاهد مراسمی جهت اعطای مدرک افتخاری به ریچارد استالمن ( بنیانگذار گنو) بود.در این مراسم استالمن سخنرانی کوتاهی در مورد ضرورت استفاده از نرم افزارهای آزاد (ضرورت های اخلاقی و اجتماعی ،هم فردی وهم اجتماعی )داشت.
این سخنرانی توسط Alessandro Rubini دست نویسی وDora Scillipoti و Luca Andreucci ویرایش شده است.این متن رونوشت شده میتواند توسط افراد دیگر به همراه ترجمه منتشرشود.رونوشت های دیگر را می توانید با مراجعه به این آدرس مشاهده کنید : http://fsfe.org/transcripts

ریچارد استالمن :
هر ابداعی میتواند افراد را منحصر به فرد و ثروتمند بکند ، به طوریکه این ثروت میتواند آنها را به سوی موفقیت اقتصادی رهنمون کند ، مخصوصا اگر شما اقتصاد نئولیبرالی برای بازداشتن ازاین هدف نداشته باشید !
اما ابداعات چیزهای بسیار مهمتری از ثروت واقتصاد را تحت تاثیرقرارمیدهند.دموکراسی یک نوآوری است ، فاشیسم یک نوآوری است.امروز ، در ایتالیا ، ما نوع آوری تبهکاران را در برابر ماهیگیرانی که برای نجات جان مردم ازغرق شدن دردریا تلاش میکنند ، میبینیم .اختراعات (ابداعات ، بدعت ها ) میتوانند مستقیما آزادی ما را هدف قرار دهند ، چیزی که مهمترازهرچیز دیگری است .ابداعات همچنین میتوانند برهمبستگی اجتماعی بشر تاثیربگذارند ، چه این تاثیرخوب باشد یا بد .
لذا وقتی ما درمورد پیشرفت های تکنیکی درکامپیوتر یا نرم افزار فکرمی کنیم ، مهمترین سوالی که پیش می آید این است که : چقدرآزادی ما تحت تاثیر قرار میگیرد ؟ چقدردر همبستگی اجتماعی ما موثراست ؟
از نظر تکنیکی این یک پیشرفت است ولی آیا واقعا یک پیشرفت در صحنه ی اجتماعی و اخلاقی نیزهست ؟ یا اینطورنیست …
در طی سالهایی که برنامه نویس بودم ، کامپیوترها از یک ابزار مورد استفاده ی متخصصین وعلاقه مندان ،به ابزاری جهت استفاده ی عموم بدل شده است . به طوریکه باید گفت این پیشرفت تکنیکی وحشتناک بوده است اما متاسفانه این پیشرفت چیزی جزازهم گسستگی اجتماعی واخلاقی به همراه نداشته است .در حقیقت ، امروزه هر کسی که از کامپیوتر استفاده میکند ، تحت سیستمی اجتماعی قرار دارد که نامی جز دیکتاتوری نمیتوان برآن نهاد !
توسعه دهندگان یک برنامه ،هر چیزی را که بخواهند کنترل میکنند .اگر شما از آن برنامه استفاده کنید ، همان توسعه دهنگان کنترل میکنند چیزی را که شما میتوانید انجام بدهید  و همینطورچیزهایی که نمیتوانید انجام  دهید ! و البته کنترل میکنند که چه چیزهایی برای شما قابل دسترس باشد !!!
بنابراین همان نرم افزاری که شما فکر میکنید متعلق به شماست ، برای خدمت به شما نیست . بلکه بیشتر برای کنترل شماست . کمپانی هایی مانند مایکروسافت واپل ( Apple ) ابزارها را در جهت محدود کردن شما طراحی میکنند .
ویندوزویستا برای محدود کردن کاربران توسعه داده شده است . به همین دلیل ما چیزی داریم به نام http://badvista.org که یک آگاهی دهنده است . من دلایلی به شما ارائه میکنم که بدانید اگر شما میخواهید که به مردم برای یادگیری کمک کنید چرا آنها نباید خودشان را به سطح ویستا تنزل بدهند؟
اپل نرم افزارها را مخصوصا برای محدود کردن کاربران طراحی میکند که آن معروف است به مدیریت محدودیت دیجیتالی ( Digital Restrict Management ) یا DRM .
ما برای اعتراض به اپل تشویق می شویم همانطور که برای اعتراض به مایکروسافت !
سایت http://defectivebydesign.org را ملاحظه کنید .

گوگل نرم افزارها را مخصوصا برای محدودیت کاربران طراحی میکند .
ماهیت نرم افزار google earth این چنین است .این نرم افزارطوری ساخته شده که کاربرانش را محدود کند. معلوم است که آن نرم افزارآزاد نیست . زیرا نرم افزار آزاد تحت کنترل دموکراتیک کاربران توسعه داده میشود .
با چهار درجه ی آزادی : آزادی برای اجرای برنامه ای که دوست دارید ، مطالعه ی سورس کدهای برنامه و تغییر آنها بطوریکه مورد خواست شما شود.آزادی برای توزیع(پخش) دقیقا همان برنامه به دیگران(آزادی برای کمک به همسایه) و آزادی برای پخش کپی هایی ازهمان برنامه که توسط شما دست کاری شده است.(آزادی برای شرکت کردن دربحث یا کار گروهی ) . با این چهاردرجه آزادی ، کاربران جداگانه و به طور گروهی تحت حمایت قرارمیگیرند.
بنابراین نرم افزار آزاد نمیتواند برای محدود کردن طراحی شود.تنها روش ممکن برای طراحی محدود کننده وجود یک دیکتاتوراست! زمانی که فردی قدرت کنترل این را داشته باشد که چه برنامه ای باید اجرا شود و کدام نه .
وقتی هرشخص قادربه کنترل برنامه ها باشد ، هیچ کسی نمیتواند قدرتی برای تحمیل برنامه های بداندیش (مخرب یا malicios ) و درنتیجه ، محدود کردن ، جاسوسی و یا حمله به کاربرداشته باشد.
اگر شما از MacOS و یا Windows Vista استفاده می کنید ، شما به طور کامل تحت نظر برنامه نویسان هستید . این برنامه نویسان قدرت این را دارند که بر خلاف میل شما نرم افزارهایتان را دستکاری کنند(وقتی سیستم شما به شبکه ی اینترنت متصل باشد )

اما با استفاده از نرم افزارهای آزاد ،شما مسئولیت چیزی را که انجام میدهید ،خودتان بر عهده دارید (همه چیز تحت نظر شماست ) لذا چیزی که به شما خدمت کند برتر است از وسیله ای که شما را تحت انقیاد خود درآورد !
مسئله در نرم افزارآزاد به هیچ وجه تکنیکی نیست بلکه کاملا اخلاقی ، اجتماعی و سیاسی است !!! مسئله ایست در مورد حقوق بشر، که کاربران نرم افزار باید به آن توجه کنند.

Proprietary software developers say «no rights, we are in control, we should be in control, we demand total power over what your computer does; we will implement certain features and let you use them, but meanwhile we may spy on you as you use them and we can take them away at any time». But Free Software developers respect your freedom, and this is the ethical obligation of every software developer: to respect the freedom of the users of that software. Making proprietary, user-subjugating software sometimes is profitable, but it is never ethical, and it should never happen.

مالکان نرم افزارهای اختصاصی می گویند : درست نیست ، ما تحت کنترل هستیم ،ما باید تحت کنترل باشیم ، ما نیاز داریم که بدانیم کامپیوتر شما چه کارهایی را انجام میدهد ; ما ویژگی های جدیدی اضافه میکنیم و به شما اجازه میدهیم که از ان استفاده کنید اما دراین بین ما باید قادر به جاسوسی باشیم تا بدانیم شما (به چه کیفیتی ) از آن استفاده می کنید و همچنین باید بتوانیم هر وقت که خواستیم آن را از شما بازپس بگیریم !!
اما توسعه دهندگان نرم افزارهای آزاد به آزادی شما احترام میگذارند و این وظیفه ای اخلاقی برای هر توسعه دهنده ای است که به آزادی کاربران احترام بگذارد.
ساخت ابزارهای اختصاصی ومحدود کننده مفید است ولی اخلاقی نیست و این اتفاق نباید هرگزبیفتد .

این ترجمه ادامه دارد …
منبع :  Richard Stallman, honorary degree speech, Pavia 2007

نکته : اگر عزیزی متن اصلی را مطالعه کرده باشد ، و نکته ای در باب این ترجمه داشته باشد یا خبط و خطایی از من سر زده باشد خوشحال میشوم که تذکر بدهد .

Powered by ScribeFire